Bu Bir Pipo Değildir

Ürün Açıklaması

Kitap Açıklaması Gerçeküstücülüğe en uzun süre bağlı kalmış ressam olan René Magritte (1898-1967) Belçika'da Lessines'de doğdu. Bir küçük burjuva ailesinin üç erkek çocuğunun en büyüğüydü. Ailesi sürekli yer değiştirerek önce Lessines'den Gilly'e daha sonra Gilly'den Châtelet'ye ve annesinin intiharından sonra Charleroi'ya taşındı ve Magritte burada ilkokulda okudu ve daha sonra eski Yunan ve Latin edebiyatı öğrenimi için Athéné'ye girdi. Dersleri sürekli olarak izlemedi ve Pierre Bourgeois Pierre Flouquet ve E.L.T. Mesens'le yaşamına yön verecek dostluklar kurdu.Magritte on iki yaşında resim yapmaya başladı. Çocukluğunun dünyası daha sonra yetişkinlik dönemindeki sanatının hammaddesinin büyük bölümünü oluşturacaktı. Bunlar arasında garip balonları güneş şemsiyesi ayaklarını parmaklıkları arkadaşlarıyla oynadığı harap mezarlıklarda gördüğü kırılmış sütunları sayabiliriz.Bir yeni yetme olarak Magritte Kübizm Fütürizm ve başka üsluplarla ilgilendi ama onu sarsan olay Giorgio de Chirico'nun yapıtlarını keşfetmesidir. De Chirico bir ön-gerçeküstücüydü. Haşin ve hayli soğuk olan resimleri Lautréamont'un(1) "bir ameliyat masasının üstünde bir dikiş makinesi ile bir şemsiyenin rastlantısal olarak bir araya gelmesi kadar güzel" diye övdüğü bir tür görsel tutarsızlığın ürünleriydi. Magritte Chirico'nun Aşk Şarkısı gibi resimlerde "şiirin resim üzerindeki üstünlüğü"nü kavradığını ileri sürüyordu ve bu kavrayış Suzi Gablik'e göre Magritte'in gözlerinin dolmasına yol açacak kadar etkiliydi.(2)"Şiirin resim üzerindeki üstünlüğü" Magritte'in daha genç yaşlarda amacı kendi içinde bir çaba olarak resimden bezmiş olduğu için çok önemliydi. Magritte bir üslubu uyguladığı zaman ressamların estetik düşkünlüğüne tam anlamıyla karşıt kaygılarla çalışıyordu. Önemli sayılamayacak birkaç ara dönemden (özellikle 1948'in Fovist "inek dönemi" gibi) sonra Magritte'in yöntemi 1925'ten başlayarak iyice yerine oturdu. Bazı eleştirmenlerin sitem etmelerine rağmen formel ve maddesel sorunlar onun il...