Cins -Nisan 2026 Sayı / 127

Ürün Açıklaması

127. Sayı - Nisan 2026 Mazluma Kimlik Sormama Erdemi, Zalime De Kimlik Sormamayı Zaruri Kılar “İki tür insan vardır” diyor yazarımız Mert Mevlüt Gökçe, “anılarına sadık kalanlar ve kapitalistler.” Bu düalizm, serüvenimizi açıklamaya çalışırken epey sorunumuzu da çözebilir. İnsanın tarifi, insanlık tarihi boyunca devamlı belirtmemiz gereken bir eşik. Bir hatırlatma beşiği. Doğarak insan oluşumuza dair o tuhaf yanılgı, yaptıklarımızı haklılaştırmak için en güçlü sapmalardan biri. Paradoksu içinde taşıyor elbette. Tıpkı Müslüm Gürses’in kadere isyan ederken tersinden ortaya koyduğu Allah inancının sahiciliği gibi. Görünürde isyan ettiği şeyin varlığına rağmen her şeyin tek sahibine yönelip itirazını oraya yapması sarsıcı. Ama doğarak insan olunmaz, olarak insan olunur. İnsan ne kadar saparsa sapsın, kendisini ‘hak’lılaştıracak bir sapmaya da ihtiyaç duyuyor. Bu meşruiyet arayışı önemli. Onu insanlar veremez bize. İnsanın üstündeki bir şeye karşı ispat girişimi bu. İnsanın üstündekini ikna ettiğini düşünmesi, içindekini susturmanın yegâne yolu. İçindekini, vicdanını yani. Gökçe, insanı tarif ederken, karşıtı üzerinden yeniden o ilk tarifi tahkim ediyor. Ama üzerinde durulması gereken yer şurası: anılarına sadık kalanlar. Fiili dışarıda bıraktığımızda iki şey var elimizde; anılar ve sadakat. Sadece insanın tarihi olur, eşya ve hayvanın geçmişi. İdrak, buradaki en esaslı kelimemiz olmak zorunda. Bilincin eşlik etmediği hemen her şey sapmanın öznesi olma tehlikesini içinde taşıyacaktır. İtiraz edecekler için itiraz edelim; elbette her şeyi ele geçiremez bilinç, o yüzden eşlik etmekten söz ediyoruz. Ama insan tarifini, idrak ettiği ve hatırladığı ‘an’larıyla ve ona yönelik sadakatiyle yapmak, konuşmaya imkân verecektir. Yerimizi belirlemek, yönümüzü belirlemek ve bu ikisini yaparken ilkelerimize bağlı kalmak, kendisine sadakat duyan bir insan yapar bizi. Çünkü sadakatin ilk kapısı, kendine sadakattir. Önce oradan başlar. Kendisine sadakat gösterememiş herhangi bir kimsenin...